>> Köşe Yazıları

İçimde Birikenler

ÜMMÜHAN AKKAYA . - 09.08.2017 01:08:39

Bilgi: Toplam 71 Okuma        -        Toplam Kullanılan 0 Oy

Merhabalar, uzun zamandır yazmadığım için lafa nerden başlayacağımı bilmiyorum. Yazmaya bile o kadar uzak kaldım ki içimde birikenlerin üstünü örtüp hayata devam etmek zor oldu. Aslında devam edebildiğimi sanmıyorum.  Açıkçası ne kadar saldırgan bir tavır göstersem de olanlara karşı bazen ne hissettiğim konusunda muallakta kalıyorum. Hayatımda olanlara karşı bir tavrım bir duruşum yok gibi geliyor bunu bir tek ben yaşamıyorumdur. Durup hiç kenardan baktınız mı yaşadığınız hayata? Ben defalarca yaptım bunu; nerede hata yaptığımı, neyi nereye koyduğumu görmek için, kimin nasıl olduğunu öğrenmek için tekrarladım. Sonra fark ettim ki çok odaklanmışım insanlara, yaşama, hayata ve olanlara… Siz müdahale edemeden olanlar oluyor zaten size sadece ’Bu nasıl oldu?’ demek kalıyor.
Çok olgun biri sayılmam yaşıma göre değilim de lakin neyi, nasıl yapacağımı farkındayım. Ömrümün ve yaşayacağım şeylerin daha çok olduğunu düşünüyorum. Tabi benimde kendimce gördüğüm, öğrendiğim dersler var. Bu derslerden birçok pay çıkardım kendime. Birinde hat gördüğümde eleştirmek yerine önce kendime ayna tutuyorum bende yaptım bu hatayı diyerek. Eğer eleştiriyorsam sonradan dank ediyor bunu böyle söyledim ama aynısını bende yaptım düzeltmem lazım diyorum kendime. Birden fazla doğru var hayatta ve biz bunları aynı zamanda fark edemiyoruz.
Büyüyoruz, büyüdükçe işler zorlaşıyor. İş hayatı, aile, ev, dostluklar hepsi sizin sınavınız oluyor. İş hayatında iletişimin ve samimiyetin ne kadar önemli olduğunu öğrendim. En büyük sıkıntımdı iletişim kuramamak çalıştığım iş arkadaşlarımla. İşinizi ne kadar iyi yaparsanız yapın sağlıklı bir iletişimin olmadığı iş yerinde rayında gitmeyen sorunlar olur. İnsanların sizi anlamasını beklemek yerine onlarla korkmadan iletişim kurun. Açık ve net şekilde ne istediğinizi, kırıldığınızı, yanlışlarınızı, yanlışlarını söylemeniz gerek. İletişim en büyük ihtiyacımız ve biz bunu kullanamıyoruz.
Hayaller; bazen en olmadık zamanda çıkar karşınıza. Beklenmedik bir anda, hazırlıksız yakarlar sizi. En güzel şeyler en beklenmedik anda olmaz mı zaten? Güzelliği orada. Benim dönüm noktam oldu hayallerimin gerçek olması. İnancımı yeniden kazanmamda, hayatıma çeki düzen vermemde payı çoktu. İnsanın hayalleri gerçek olunca mutluluğun kıymetini daha iyi anlıyor. Hayaller diyorum beklenemedik bir anda gelir insanın başına.
Dostluklar… Yaşamımızın büyük bir kısmında rol alılar. Dosttan fazla kardeşten öte olursunuz. Bunun anlamını unuttuğum zamanda bana hatırlatan birçok insan oldu. Ne kadar teşekkür etsem azdır onlara. Hep diyorum insan yerine anı biriktirin diye! İnsan sizi kırdığında an’lar sayesinde yeniden devam edersiniz kırıldığınız yerden. Dosttan çok kırgınlığım oldu, en çok mantığımın almadığı nokta şuydu kardeşten öte olan insanlar nasıl olurda küs kalırlar? Oluyormuş demek ki dedim. Ben insan biriktirmek yerine an biriktirmeyi yeğledim. İnsanlar gider an’lar kalır.
Aile, benim en büyük sınavım onlar oldu bu süreci herkes yaşamıştır. Ailem her şeyden öte, bir yana… Değerini anlamak için öyle büyük şeylere gerek yok bence. Hazır yanı başınızda iken sevin onları, konuşun, hal hatır sonra bulamazsın bu vakitleri. Diyecek çok şey yok aile her şey demek zaten.
Ben bütün bunları hayatımı kenardan izlerken öğrendim. Sonra baktım ki kendime zamanım kalmamış. Önceden herkese zaman ayırırdım önceliklerim onlar olurdu. Şimdi önceliklerim kendi isteklerim oldu, bencilik gibi gelebilir ama insanlara verdiğiniz değerin boşa olduğunu gördüğünüzde inanın bencilik yaptım hissi hafif kalıyor yanında. Önceliklerim kendim ve isteklerim hayat bu kadar basitti ve ben zor yoldan öğrenmeyi seçtim.  Yaptığım hatalarla barışmayı öğrendim, kendime boy aynasından bakarken hatalarımı telafi edebileceğimi öğrendim. En güzeli de kırgın olsam bile affetmeyi öğrendim. Son günlerde annemin sözü üzerine herkesi affediyorum. Aslında affetmemin tek nedeni başka bir şehre yerleşiyor olmam. Kendime giderken arkamda güzel hatırlar, sağlam dostluklar bırakacağıma dair söz vermiş olmamın sebebi de var. Ayrılık zor insana olmadık şeyler yaptırıyor. Ayrılığın verdiği korkudan daha bahsetmedim bile.
Kendimi kenardan izleme şansım olmamış keşke olsaydı en azından içimde biriktirdiklerimin farkında olurdum. Ne yazık ki değilmişim. Hayalini kurduğum şeyin bu kadar korkutucu olacağını düşünmemiştim. Ailemden uzak başka şehirde kendime ait bir yaşam kurma fikri güzel lakin işin ucunca alıştığın onca şey var. Kurulu düzenini bozup başka bir yere gidiyorsunuz. Bunu kimseye anlatamadım ya da anlatmak istemedim. Tek yaşayan ben değilim bunu biliyorum çocukça bir düşünce fakat beni ürkütüyor. Arayıp ben yapamıyorum yanınıza gelmek istiyorum diyemediğiniz, zor bir günün ardından yatağınıza uzanıp rahatlamak yerine başka yerde olmak. Şuan bulunduğum yerde bana göre değil insan ürküyor işte. Kim korkmaz ki bilmediği bir yerde olmaktan.
Ben çokça şeyler öğrendim; geçmişimle barışmayı, ayakta durmayı, istediğini elde etmek için çalışman gerektiğini. Hayallerinin gerçekleşmesi için ödün vermeyi, insanları gözünde çok büyütmemeyi, bir dost kaybettiğinde yeri dolduğunu, insanlara bağımlı kalmamayı, senin sen olman gerektiğini, değişmek yerine kendini sevmeyi, hayallerini yaşamayı ertelememeyi…
İnsanların hep konuşacak olduğunu, insanları öyle kabul etmeyi, yarının yok bugünün var olduğunu, kullandığın cümlelerin önemli olduğunu ve daha fazlası!
Ömür kısa yaşam uzun. Hayat bir kuşun kanat çırpışında eğer yaşamak istiyorsanız biraz rüzgarı dinleyip kendinize zaman ayırın.
Başlangıcı nasıl olur derken içimde sakladığım ne varsa döktüm satırlara biliyorum bunlar bir süreç ve tek başıma değilim herkesin bir süreci vardır içinden çıkması gereken. Nasıl tırtıl kozadan çıkıp kelebek olmak için sabrediyorsa bizde etmeliyiz. Uzun ve yorucu bir süreçti ama değdi. Güzel okumalarınız, an’larınız olsun  :)…


Özgeçmişi


23 yaşında Pamukkale Üniversitesi/Tekstil mezunuyum. Atatürk Üniversitesi/Halkla İlişkiler ve Tanıtım-Anadolu Üniversitesi/Türk Dili ve Edebiyatı okuyorum. Denizli’de yaşıyorum. LÖSEV/DİED/TEGV gönüllüsüyüm. Kitap/Filmsever biriyim. Bir köpeğim var. 


İlk Yorum Yapan Siz Olun...
Adınız   :
E-Posta   :
Yorumunuz